Strefa zagrozenia wybuchem po angielsku

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów dedykowanych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest dumna większość maszyn i urządzeń branych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i sposobów ochronnych kierowanych do przetwarzania w strefach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Też do ostatnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa w poszczególnych państwach Unii Europejskiej dzieliły się między sobą, co liczyło duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród tego czynnika powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i znacznie ułatwiła obieg materiałów w Zgód Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów zapewniających wielki stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń dedykowanych do aktywności w strefach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która zaszła w życie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z serii dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa praktyce w pomieszczeniach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła działać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

worki do pakowania

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex