Pospiech uni witten

Ogień jest wysoce niszczycielską siłą. Kiedy na indywidualnej możliwości znajdzie odpowiednie na spalenie substancje, poddaje je totalnej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może zdobyć niemal każde swoje nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W relacji od spalanego materiału do poskramiania pożarów stawia się inne sposoby gaśnicze. Najprostszym jest właśnie woda. Natomiast nie w wszystkim przykładzie można się nią służyć. W pożarach przyjmuje się i dość często piany czy proszków. Mniej popularnym faktem jest korzystanie pary wodnej do dławienia ognia i odwracania jego rozkładania się. Mniejsza popularność pary wynika że z obecnego, że wolno ją używać jedynie w miejscach zamkniętych również do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako sposób gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie przydaje się na dowód do gaszenia płonących lasów. Nie świadczy to, że nie ważna z niej używać podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest funkcjonalnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w wnętrzach ludzi do suszenia drewna, jednak metraż tych stanowisk nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą liczy na zapewnianiu jej pod ciśnieniem w rejon pożaru. Dzięki temu następuje rozrzedzenie gazów palnych poruszających się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego rozwój, i po kilku minutach gaśnie ogień. Parę rzuca się nie tylko do gaszenia pożarów ciał stałych, ale także cieczy i gazów. Natomiast w obecnych faktach ogień musi się szerzyć jedynie na placu zamkniętym. W kraju otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako sposób gaśniczy.